Proteza jest sztucznym substytutem brakującej części ciała.

Proteza kończyny dolnej odnosi się do protezy, która zastępuje dowolną część kończyny dolnej, aby przywrócić funkcjonalny i / lub kosmetyczny cel kończyny dolnej. Może to obejmować sztuczne elementy, które zastępują biodro, udo, kolano, kostkę i stopę.

2. ZNACZENIE PRAKTYKI KLINICZNEJ

  1. Proces po amputacji i ocena protetyczna

    Trening przed protezą

    Po amputacji kończyny dolnej pacjent pozostanie w szpitalu opieki ostrej, dopóki nie będzie stabilny medycznie. Po tym czasie można je przenieść do wykwalifikowanego ośrodka opieki (SNF), ostrego ośrodka rehabilitacji szpitalnej lub wypisać do domu z usługami opieki domowej. Pacjenci, którzy są wypisywani do ośrodków ostrej rehabilitacji, często mają lepsze wyniki funkcjonalne niż pacjenci z jakimkolwiek innym miejscem wypisu. W początkowym okresie po oddziale intensywnej opieki medycznej należy ustalić, czy pacjent jest kandydatem na protezę, na podstawie jego poziomu funkcjonalnego, potencjału postępu i przygotować resztkową kończynę na protezę, jeśli pacjent jest kandydatem. Obejmuje to szkolenie w zakresie mobilności i codziennego życia (ADL) bez protezy, edukację w zakresie pielęgnacji skóry, wzmacniania mięśni, zmniejszania bólu i zarządzania nim, a także kształtowania i kurczenia się resztkowej kończyny. Szczególnie ważny jest wczesny zakres ruchu i odczulanie blizny po amputacji. Istnieje wiele różnych opcji wypisu po ostrym pobycie w szpitalu, jednak otrzymanie opieki rehabilitacyjnej w szpitalu natychmiast po ostrym leczeniu wiązało się ze zmniejszoną śmiertelnością, mniejszą liczbą amputacji, Ostre ośrodki rehabilitacji szpitalnej stabilizują przewlekłe problemy, takie jak niewydolność nerek i cukrzyca oraz optymalizują chirurgiczne leczenie ran, które mogą prowadzić do lepszych wyników.

    Ocena protetyczna

    Wstępna ocena w celu ustalenia, czy pacjent jest kandydatem do protezy kończyny dolnej, powinna obejmować następującą ocenę historii pacjenta:

    1. Wcześniejszy poziom funkcji i aktywności pacjenta, w tym poziom niezależności w ADL oraz wszelkie urządzenia pomocnicze wcześniej używane do ambulacji
    2. Lokalizacja geograficzna pacjenta i bliskość opieki medycznej i laboratorium protetycznego
    3. Etiologia i czas od amputacji
    4. Ogólny stan zdrowia, w tym choroby współistniejące, takie jak choroby serca i płuc, cukrzyca, choroby naczyniowe i polineuropatia
    5. Zatrudnienie
    6. Zajęcia rekreacyjne i udział w sporcie
    7. Cele pacjenta i rodziny
    8. Wsparcie rodziny i opiekuna

    Pacjent musi zostać poddany ocenie fizycznej i psychicznej w celu ustalenia odpowiedniej recepty na protezę, pełna ocena obejmuje:

    1. Ocena funkcji poznawczych niezbędnych do pielęgnacji i zakładania / zdejmowania protezy, a także umiejętności uczenia się technik i strategii terapii.
    2. Funkcja kończyn górnych
    3. Funkcja przeciwnej kończyny dolnej
    4. Resztkowa wytrzymałość kończyny, kształt, długość i stan. Ocena ta powinna obejmować stan skóry, czucie i krążenie w miejscu amputacji.
    5. Stabilność stawów i więzadeł resztkowej kończyny
    6. Obecność lub brak jakichkolwiek wspólnych przykurczów w którejkolwiek kończynie
    7. Waga pacjenta (ponieważ niektóre elementy protetyczne mają ograniczenia wagowe)

    Na podstawie zebranych informacji, badania fizykalnego i możliwości postępu pacjent po amputacji jest klasyfikowany do określonego poziomu czynnościowego. Poziomy K zostały przyjęte przez rząd federalny w celu wyjaśnienia, które elementy protetyczne kończyny dolnej (kolano, stopa i kostka) powinny być stosowane u pacjentów w zależności od ich poziomu czynnościowego. Im wyższy poziom K, tym większy potencjał ambulacji protetycznej.

    Poziom K. Opis
    K0 Nie ma możliwości ani potencjału do bezpiecznego przemieszczania się ani bezpiecznego przenoszenia z lub bez pomocy, a proteza nie poprawia jakości życia ani mobilności.
    K1 Ma zdolność lub potencjał do użycia protezy do przenoszenia lub ambulacji na równych powierzchniach o stałej kadencji. Typowy dla ograniczonego i nieograniczonego domowego ambulatora.
    K2 Ma zdolność lub potencjał do ambicji z niskimi poziomami barier środowiskowych, takich jak krawężniki, schody i nierówne powierzchnie. Typowe dla ograniczonego przedstawiciela społeczności.
    K3 Ma zdolność lub potencjał do ambulacji ze zmienną kadencją. Typowe dla ambulatorów społeczności, którzy potrafią pokonywać większość barier środowiskowych i wykonują czynności zawodowe, terapeutyczne lub ćwiczenia, które wymagają użycia protezy poza prostą ruchliwością.
    K4 Ma zdolność lub potencjał do ambulacji protetycznej, która przewyższa podstawowe umiejętności ambulacji, wykazując wysoki poziom wpływu, stresu lub energii. Typowe dla potrzeb protetycznych dziecka, aktywnego dorosłego lub sportowca.
  2. Recepta protetyczna

Wstępne dopasowanie protetyczne

Podczas przygotowywania resztkowej kończyny pacjenta do protezy proces obejmuje odpowiednie gojenie, obkurczanie i kształtowanie resztkowej kończyny za pomocą owijania asów i ewentualnie elastycznego obkurczacza. W tym okresie często resztkowe kończyny pacjenta są chronione w sztywnym urządzeniu ochronnym.

Cel procesu obkurczania i kształtowania różni się w zależności od rodzaju amputacji. Kiedy w ciągu dnia dochodzi do płaskowyżu zmiany kształtu resztkowej kończyny, pacjent z amputacją kończyny dolnej jest przepisywany i mierzony w celu wykonania pierwotnej protezy. W przeszłości było to określane jako proteza przygotowawcza lub tymczasowa, chociaż wraz z postępem technologii protetycznej proteza ta jest nadal wykonywana na zamówienie i może być używana przez dłuższy czas. Został zaprojektowany tak, aby był mocny i można go dopasować do ustawienia, dopasowania, komponentu itp. Dzięki tej protezie pacjent zazwyczaj będzie współpracował z terapeutami fizycznymi i zajęciowymi w celu osiągnięcia niezależności w chodzeniu i ADL z protezą. Podczas gdy pacjent korzysta z tej protezy początkowej, oczekuje się, że pozostała kończyna będzie się kurczyć, ale w wolniejszym tempie, a czasem kształt również się zmieni. Podstawa protetyczna często wymaga wymiany, ponieważ resztkowa kończyna kurczy się, zwykle w ciągu pierwszych 6 miesięcy do roku po amputacji. W razie potrzeby zalecana jest „ostateczna” proteza. Termin ten był często używany w przeszłości, aby opisać, kiedy nasadka, wyrównanie i komponent nie wymagają już zmiany, aby można było zastosować osłonę kosmetyczną. Większość pacjentów w tym czasie decyduje się nie zakrywać protez, ale pozostawić widoczną część składową. Wzrosła akceptacja ogółu społeczeństwa, co jest bardziej praktyczne w leczeniu protetycznym, ponieważ często konieczne są ciągłe zmiany. Obecnie semantyka „tymczasowej” i „definitywnej” protezy spadła na margines, ponieważ większość pacjentów będzie korzystać z pierwotnie przepisanej protezy, dopóki nie będzie potrzebna nowa.

Recepta na protezę

Poziom amputacji określa, które elementy protezy kończyny dolnej będą musiały zostać przepisane. Dwa najczęstsze amputacje kończyn dolnych to przezbrzuszny (powyżej kolana AK) i przezklubowy (poniżej kolana BK). Główne elementy protezy kończyny dolnej obejmują gniazdo, interfejs (tam, gdzie wkładka styka się ze skórą), zawieszenie, pylon / rama, zespół kolan (jeśli dotyczy), zespół stopy / kostki, staw biodrowy (jeśli dotyczy).

Interfejs protetyczny : Interfejs to miejsce, w którym proteza styka się z resztkową kończyną; może być wykonany z miękkiego lub twardego materiału. Niektóre typowe opcje interfejsu to: wkładki pelitowe, wkładki uretanowe, wkładki termożelowe / żelowe, wkładki silikonowe lub twardy interfejs bezpośrednio z gniazdem.

Pylon / rama : rama protetyczna to metoda łączenia elementów protetycznych ze sobą. Istnieją dwa główne typy: zewnątrzszkieletowe lub śródszkieletowe. Konstrukcja egzoszkieletowa jest rzadko stosowana w obecnej praktyce. Ta konstrukcja wykorzystuje sztywną zewnętrzną laminację od dołu do gniazda i ma w środku lekki wypełniacz. Konstrukcja szkieletowa jest najczęściej stosowanym rodzajem ramy protetycznej. Ta konstrukcja wykorzystuje rury zwane słupami do łączenia elementów protetycznych. Pylony mogą być wykonane z aluminium, tytanu, stali nierdzewnej lub dowolnej hybrydy tych materiałów.

Rozłączanie bioder i protezy hemipelwektomii

Nasadka obejmuje dwustronne grzebienie biodrowe u pacjenta z dysartykulacją stawu biodrowego i wykorzystuje ucisk brzucha u pacjenta z hemipelwektomią. Te protezy muszą zawierać staw biodrowy, który może być stawem kulistym lub jednoosiowym.

Protezy transfemoralne

Transfemoralowe projekty gniazd

1. Czworokątne gniazdo jest starszą konstrukcją gniazda, która jest stosunkowo wąska, od przodu do tyłu, z tylną półką, aby umożliwić przenoszenie ciężaru na kulsz.

2. Gniazdo przechowujące kulsz jest bardziej owalne i ma mniejszy wymiar przyśrodkowo-boczny. Ściany tylne i przyśrodkowe otaczają guzowatość kulszową. W porównaniu z konstrukcją czworoboczną, gniazdo kulszowe może równomiernie rozkładać ciśnienia. Istnieje również kilka odmian tego gniazda, w tym elastyczne gniazdo wewnętrzne w sztywnej ramie. Jednym z przykładów jest gniazdo comfortflex firmy Hanger Clinic.

3. Gniazdo podczodowe linia trymu tego gniazda opada dystalnie do guzowatości kulszowej i całkowicie opiera się na muskulaturze uda.

Zawieszenie transfemoralne

1. Ssanie jest powszechnym wyborem dla zawieszenia przezfemoralowego, wykorzystującego zawór jednokierunkowy i wkładkę z koncentrycznymi pierścieniami.

2. Zawieszenie w podwyższonej próżni jest pochodną zawiesiny ssącej; powietrze jest aktywnie pobierane ze środowiska gniazda.

3. Innym rozwiązaniem jest zawieszenie dystalne za pomocą szpilki lub smyczy .

4. U niektórych pacjentów można zastosować opaskę miedniczną lub pas śląski .

Protetyczne kolana

  1. Ręczne blokowanie kolan może zostać zablokowane dla pacjentów, którzy wymagają największej stabilności i muszą zostać odblokowane, aby pacjent mógł usiąść.
  2. Jednoosiowe kolana mają jedną oś obrotu, a stabilność osiąga się poprzez wyrównanie i dobrowolną kontrolę pacjenta.
  3. Aktywowane obciążeniem sterowanie postawą (kolana bezpieczeństwa), zwykle stosowane w poziomach funkcjonalnych K1 do K2. Są to jednoosiowe kolana z aktywowanym obciążeniem mechanizmem blokującym.
  4. Policentryczne kolana składają się zazwyczaj z 4 prętów, które obracają się podczas zgięcia, co pozwala na zmianę osi w miarę postępów pacjenta w cyklu chodu. Pozwala to na dużą stabilność kolana i zmniejsza wysunięcie stawu kolanowego, gdy pacjent siedzi. Jest to korzystne w przypadku amputacji unieruchamiającej kolano lub szczególnie długiej resztkowej kończyny AK.
  5. Hydraulika lub pneumatyczne kolana zapewniające odporność na wahania i / lub fazę postawy. Można je dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta.
  6. Sterowane mikroprocesorem zespoły kolanowe wykorzystują mikroprocesor do sterowania pneumatyką lub hydrauliką w całym cyklu chodu. Mikroprocesory zbierają informacje o pozycji w cyklu chodu i przetwarzają elektronicznie w celu dostosowania oporu kolana. Niektóre pozwalają na zmianę trybu kolana w celu dopasowania do zamierzonej aktywności. Te kolana są odpowiednie dla osób aktywnych w K3 lub K4 vel. Jednak niektórzy pacjenci na poziomie K2 mogą odnieść korzyść z mikroprocesorowego kolana z kontrolowaną postawą w celu poprawy ich funkcji i równowagi. Można je łączyć z dowolną liczbą innych elementów, aby uzyskać najbardziej funkcjonalną protezę dla pacjenta po amputacji.
  7. Mikroprocesorowe kolana z wewnętrzną siłą to kolano zapewnia aktywne zgięcie i wyprost kolana, co jest przydatne w ćwiczeniach z pozycji siedzącej do stojącej i po schodach wstępujących.

Proteza zwichnięcia stawu kolanowego

Ten poziom amputacji chroni kłykcie kości udowej, co pozwala na zawieszenie nadkręgowe i długie ramię dźwigni. Jednak funkcjonalna długość uda staje się znacznie dłuższa po dodaniu nasadki i protezy kolana. Można to częściowo zrekompensować, stosując niskoprofilowe policentryczne kolano.

Protezy stawu biodrowego

Konstrukcja gniazd przezusznych

1. Nasadka ścięgna rzepki ma wewnętrzny kontur, który wykorzystuje więzadło rzepki jako powierzchnię częściowo obciążoną. Pomimo nazwy, ta konstrukcja gniazda ma na celu całkowite dopasowanie i obejmuje przenoszenie ciężaru w obszarach tolerancyjnych na nacisk resztkowej kończyny, w tym przyśrodkowy kość piszczelowa i obszar dołu podkolanowego. Unosząc proksymalną linię przycinającą wymiaru przyśrodkowo-bocznego powyżej kłykci, dodatkowe wsparcie dla resztkowej kończyny jest zapewnione z dodatkowym zawieszeniem, ta podniesiona linia przycinania jest klasyfikowana jako gniazdo supracondylar / suprapatellar.

2. Całkowite gniazdo powierzchniowe ma na celu równomierne rozłożenie nacisku na całą powierzchnię kończyny resztkowej, w tym przenoszenie części obciążenia na obszary wrażliwe na nacisk.

Zawiesina przezskórna

1. Mankiet lub pasek Supracondylar mogą być pomocne u pacjentów z bardzo krótkimi resztkowymi kończynami lub mogą być stosowane jako pomocnicze zawieszenie u niektórych pacjentów.

2. Jak wspomniano powyżej, nasadka nadkręgowa / suprapatellarna zapewnia zawieszenie suprakondylarne, obejmując przyśrodkowe i boczne śródbłonki kości udowej w obrębie nasadki.

3. Podszewka Supracondylar Pelite ze ściśliwą lub ruchomą ścianą: pelit jest rodzajem rozszerzonej usieciowanej pianki gąbkowej, która jest dopasowana do resztkowej kończyny, zapewniając amortyzację wewnątrz gniazda.

4. Pomocnicza tuleja zawieszenia, zapewnia dodatkowe podparcie dla podstawowego zawieszenia i utrzymuje protezę za pomocą materiałów takich jak rękawy typu neopren lub żel.

5. Wykładzina z mechanizmem blokującym sworzeń, silikonowa wyściółka z dystalnym systemem sworzni jest założona na resztkową kończynę. System kołków składa się z metalowego lub plastikowego dysku z metalowym kołkiem w środku. Sworzeń blokuje się następnie w dolnej części protezy.

6. Ssanie z wkładką lub bez, wykorzystuje zawór jednokierunkowy i lekkie podciśnienie do utrzymania protezy na resztkowej kończynie. Inną opcją jest specjalna wkładka z kilkoma koncentrycznymi pierścieniami, aby utworzyć uszczelnienie; eliminuje to potrzebę stosowania dodatkowej tulei zawieszenia.

7. Elektryczne pompy próżniowe: ssanie zapewnia bardzo bezpieczne dopasowanie, ale mogą być zagrożone przez małe otwory w tulei zawieszenia; tuleja zawieszenia zwiększa również objętość za kolanem, szczególnie w pozycjach zgięcia kolana.

8. Gorset udowy ze stawami bocznymi można rozważyć u osób noszących długie protezy, które preferują ten styl, lub u osób o słabej stabilności śródstopia z powodu uszkodzenia więzadeł kolana. To jest starszy tryb zawieszenia. Czasami bierze się pod uwagę, gdy potrzebne jest dodatkowe odciążenie resztkowej kończyny, na przykład u pacjenta z nadwrażliwą resztkową kończyną lub resztkową kończyną, która nie toleruje pełnego obciążenia

Symes i proteza kostna

Ten poziom amputacji ma tę zaletę, że ma długie ramię dźwigni i pozwala na pewne odciążenie dystalne bez protezy. Dalsza pozostała kończyna jest bulwiasta z powodu obecności kostek. Ze względu na zwiększoną długość resztkowej kończyny dopasowanie stopy protetycznej może być trudne. Na szczęście istnieje kilka opcji niskoprofilowych stóp.

Stopa / kostka protetyczna

  1. Stopa SACH (pięta z pełną poduszką na kostce) nie ma przegubowej kostki, ale umożliwia symulację zgięcia podeszwowego, gdy poduszka pięty jest ściśnięta podczas pierwszego kontaktu. Ta stopa jest niedroga, stabilna, trwała i nie wymaga konserwacji. Główną wadą jest to, że nie nadaje się do chodzenia po nierównych powierzchniach. Przepisany osobnikowi na poziomie funkcjonalnym K1.
  2. BEZPIECZNA stopa podobna do stopy SACH, nie ma przegubów stawowych i jest trwała i niedroga, ale umożliwia pewne ruchy odwracające i wywracające oraz zapewnia większą zdolność przystosowania się do nierównego terenu.
  3. Stopa jednoosiowa ma przegubową kostkę z jedną osią obrotu. Umożliwia stopie protetycznej łatwe dotarcie do płaskiej stopy we wczesnej fazie postawy, co poprawia stabilność kolana. Wskazany dla ambulatorów K1 i K2.
  4. Stopa wieloosiowa umożliwia ruch w wielu płaszczyznach i umożliwia dostosowanie się do nierównych powierzchni. Wskazany dla poziomów K2 i K3.
  5. Stopy dynamicznej odpowiedzi / magazynowania energii mają elastyczny kil, który „przechowuje” energię potencjalną podczas wczesnej fazy postawy (podczas przenoszenia ciężaru), która jest następnie „uwalniana” poprzez odrzut materiału w późnej fazie postawy i wczesnej fazie huśtania. Ten transfer energii imituje funkcję grupy gastrocnemius-soleus. Te stopy są odpowiednie dla aktywnych ambulatoryjnych członków społeczności, którzy zmieniają rytm, oraz dla sportowców (K3 i K4).
  6. Stopy mikroprocesora Stopy te są zdolne do wewnętrznego wytwarzania energii. Niektóre z tych stóp zapewniają aktywne wytwarzanie energii w celu wytworzenia zgięcia grzbietowego kostki, podczas gdy inne zasilają zarówno aktywne zgięcie grzbietowe, jak i zgięcie podeszwowe. Odpowiedni dla poziomu K3 i wyższych.
  7. Można wykonać stopki specjalne, aby dostosować się do stylu życia osoby po amputacji. Kilka przykładów: stopa, którą można regulować dla różnych wysokości obcasów butów, stopa prysznicowa, stopy do pływania, łopatki do biegania, protezy golfowe, wspinaczki i nogi narciarskie, żeby wymienić tylko kilka.

Częściowe protezy stóp

Różne poziomy amputacji stóp mogą wymagać wypełniaczy palców i modyfikacji butów. Wiele badań wykazało, że mogą one pomóc w mechanizmie chodu i zapobiegać rozkładowi skóry oraz szczytowym naciskom podeszwowym, które szczególnie zaleciły badania: but o pełnej długości, wkładka kontaktowa i sztywna podeszwa górna dla większości pacjentów z cukrzycą i amputacjami przezcewnikowymi.  Jedna grupa opisała również zalety protezy przezpłucnej z płytką z włókna węglowego, która również poprawiła wyniki funkcjonalne.

Dodatkowe uwagi dotyczące elementów

Pionowe słupy uderzeniowe zmniejszają wpływ pierwszego kontaktu.    Adaptery skrętne umożliwiają ruch w płaszczyźnie poprzecznej w celu symulacji obrotu kości piszczelowej.

3. CIĘCIE KRAWĘDZI / WYJĄTKOWE KONCEPCJE / ZAGADNIENIA

Technologia i rozważania protetyczne

Geniusz

Otto Bock ma kilka cech, które mają biomechaniczne zalety w stosunku do starszych mikroprocesorowych konstrukcji kolan, w tym możliwość wchodzenia po schodach krok po kroku. Wojskowa wersja tego stawu kolanowego, X3 jest idealna do wymagających fizycznie zawodów, aktywnego życia rodzinnego, pływania, zajęć sportowych i sytuacji, w których napotykasz wodę, kurz, piasek, brud lub brud.

Stopy mikroprocesora stają się coraz powszechniej stosowane, a także te, które są zasilane.

Osseointegracja to praktyka polegająca na umieszczaniu implantu tytanowego bezpośrednio w długiej kości resztkowej kończyny po amputacji, rozciągającej się poza skórę. Kończyna protetyczna może być do niej przymocowana bezpośrednio, eliminując interfejs gniazdo-skóra. Jest to wciąż w fazie rozwoju w Stanach Zjednoczonych i wykonywane głównie w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Kanadzie.

Protezy sportowe mogą zawierać wyspecjalizowane elementy do biegania, jazdy na rowerze, pływania i wielu innych czynności. Przepisywanie i wytwarzanie tych protez wymaga ścisłej współpracy między lekarzem, protetykiem i pacjentem, aby sprostać wymaganiom związanym z aktywnością sportową i pożądanym rezultatem przez pacjenta.

Przyszłe kierunki

Druk 3D i protetyka kończyn dolnych

Drukowanie 3D w celu dopasowania i produkcji protez rozpoczęło się od Ivana Owena, twórcy marionetek w Bellingham w Waszyngtonie i Richarda Van Asa, cieśli z Afryki Południowej, który stracił część palców. Obaj opracowali pierwszą protetyczną rękę z nadrukiem 3D. Początkowo drukowanie 3D rozpoczęło się od protez kończyn górnych, a ostatnio do protez kończyn dolnych. Obecnie niektóre elementy protez kończyn dolnych można drukować w 3D. SHC Design to japońska firma zajmująca się produkcją protez przy użyciu technologii drukowania 3D.  Inna firma Art4Leg jest zaprojektowana do pracy z obecną, standardową protetyczną nogą po amputacji i projektuje niestandardowe artystyczne pokrowce na protezy kończyn dolnych.

Protezy bioniczne

Dostępne na rynku protezy Bionic firmy Össur to inteligentne kończyny zdolne do uczenia się w czasie rzeczywistym i automatycznie dostosowujące się do stylu chodzenia użytkownika (chodu), prędkości i terenu.  Chodzenie z protezą Bionic nadal jednak wymaga od użytkownika świadomej, celowej refleksji. Ostatnio dwie osoby po amputacji były pierwszymi osobami na świecie, które mogły kontrolować swoje protezowe nogi Bionic z kontrolą korową. Dokonano tego za pomocą niewielkich wszczepionych czujników mioelektrycznych (IMES), które zostały chirurgicznie umieszczone w szczątkowej tkance mięśniowej.  IMES natychmiastowo uruchamia pożądany ruch poprzez odbiornik umieszczony wewnątrz protezy. Proces ten przebiega podświadomie, w sposób ciągły i w czasie rzeczywistym.

Cambridge Bioaugmentation Systems (CBAS) i ich interfejs protetyczny

Urządzenie interfejsu protetycznego (PID) jest jak „złącze USB dla ciała”.  To integruje się z resztkową kończyną poprzez bezpośrednie wszczepienie do kości (osseointegracja) i połączenie elektroniczne z nerwami. Firma ma nadzieję na to, że to urządzenie pozwoli na pełną funkcjonalność poprzez świadome kontrolowanie protezy kończyny i umożliwi przekazanie czucia do mózgu.

 

4. GAPS W BAZIE WIEDZY / DOWODÓW

Ważne jest, aby lekarze opiekujący się pacjentami z amputacjami rozumieli bazę dowodów na swoje recepty i określali najlepszą protezę dla każdego pacjenta. Wiele decyzji podejmowanych jest na podstawie ekspertyz i najlepszych praktyk doświadczonego zespołu protetycznego. Ważne jest, aby lekarze byli zaangażowani w dalsze badania w celu wykazania zalet i wad różnych elementów protetycznych, szczególnie z perspektywy funkcjonalnej i klinicznej.

Wyjaśniono wiele elementów składowych protez, ale pozostaje jeszcze wiele do odkrycia, na przykład budowanie bardziej przystępnych cenowo protez, wygodniejszych i trwalszych. W jednym badaniu opisano komfort i trwałość, które są najważniejsze dla pacjentów z amputacjami. Są to obszary, które można nadal ulepszać. Ponadto, z finansowego punktu widzenia, wiele obecnie dostępnych protez stanowi znaczną sumę pieniędzy, należy przeprowadzić dalsze badania nad tym, jak stworzyć bardziej przystępne opcje. W miarę postępu technologii kluczowe jest, aby lekarz stosował oparte na dowodach podejście do najlepszej opieki dla swoich pacjentów z amputacjami, w zależności od etiologii amputacji istnieją różne problemy zdrowotne, które należy rozwiązać (np. U pacjentów z amputacjami spowodowanymi wrzodami cukrzycowymi , gojenie się ran może być większym problemem niż pacjent z traumatyczną amputacją). W połączeniu z nowymi materiałami na protetykę dostępne są również dodatkowe metody treningu chodu.  Ogólnie rzecz biorąc, lekarz i pacjent pozostają zespołem, a wspólnym celem jest osiągnięcie jak najlepszych wyników ogólnych.